تبلیغات
تدریس عربی - درس دهم و نهم عربی اول دبیرستان
ای بشر گرچه خلق شده ای ، برخیز و ثابت کن که اشرف مخلوقاتی ( توماس کارلایل )
 
موضوعات
نویسندگان
دیگر موارد
» تعداد مطالب :
» تعداد نویسندگان :
» آخرین بروز رسانی :
» بازدید امروز :
» بازدید دیروز :
» بازدید این ماه :
» بازدید ماه قبل :
» بازدید کل :
» آخرین بازدید :

 
درس دهم و نهم عربی اول دبیرستان
لدَّرسُ العاشِرُ 

 

درس دهم                                                               

...فیه شِفاءٌ لِلناسِ!                            

... درآن برای مردم تندرستی هست!

اَللهُ أنْزَلَ الْقرآنَ لِسَعادةِ الْبَشَرِ.                      

خدا قرآن را برای خوشبختی بشر نازل كرد.

(انزَلَ و نَزَّلَ : نازل کرد ) دو واژه ی مترادف هستند.

و فیه ما یَضْمَنُ سلامَةَ روحِهِ و جِسْمِهِ.          

ودر قرآن آنچه سلامت روح او و جسم او را ضمانت كند وجود دارد.

(الصحَّـة و السلامة مترادفند.)

الاُمَّةُ الإسلامیّةُ لا تَتَقَدَّمُ إلّا بِشَعْبٍ سلیمٍ بَعیدٍ عَن الأمراضِ الْفكریّةِ و النّفْسیَّةِ و الْجسمیَّةِ.

امّت اسلامی جز با ملّتی سالم ودور از بیماریهای فكری و روانی و جسمی پیشرفت نمی كند.                    

سَلیم و مریض متضادند./ بعید : دور  و قَریب : نزدیک با هم متضادند.

والقرآنُ مِنْهاجٌ  لِسَعادةِ الإنسانِ و عقیدةٌ لِلْحیاةِ.

و قرآن راه روشنی برای خوشبختی انسان وعقیده ای برای زندگی است.

موت : مرگ و حَیاة : زندگی با هم متضادند.

و فـﻰ بعضِ آیاتِهِ یُشَجِّعُ الْقرآنُ النّاسَ عَلی الاِسْتفادةِ من الطَّیِّباتِ الَّتـﻰ تَضْمَنُ سلامةَ الأبدانِ و تُسَبِّبُ نَشاطَ الاُمَّةِ و تَقَدُّمَها.

در برخی آیه هایش، قرآن مردم را به استفاده از چیزهای پاك و خوشمزه ای تشویق می كند كه سلامتی بدن را تضمین می كند وسبب فعّالیّت امّت و پیشرفت آن می شود.

                    

 أبدان جمع مکسر بدن است . بدن ، جِسم و جَسَد مترادف هستند.

تشجیع یعنی تشویق . هرچند خود واژه ی تشویق هم ریشه ی عربی دارد ولی در عربی تشجیع است که به کار می رود نه تشویق .

﴿ و جَنّاتٌ مِنْ أعنابٍ...﴾

و باغ هایی از انواع انگور           

جَنة باغی است که بسیار پر از درختان است تا جایی که انبوهی درختان همه جا را پوشانده است . جِن  هم که موجودی نادیدنی است با جنین که فارسی آن رویان است هم ریشه هستند و ارتباط این سه واژه بر سر نادیده بودن آنهاست .

اَلْعِنَبُ مِنْ أغْنَی العناصِرِ بالسُّكَّریّاتِ. و هـﻰ المادَّةُ الأساسیّةُ لِإیجادِ الطَّاقَةِ فـﻰ الجِسْمِ.

انگور از غنی ترین (سرشارترین) عناصر موادّ قندی است و مادّه اصلی برای ایجاد نیرو در بدن است.

سَکَّــر واژه ای فارسی است و همان شکر است که وارد عربی شده است . sugar در انگلیسی نیز از فارسی به این زبان رفته است .

 

﴿ والتِّینِ و...﴾

قسم به انجیر             

اَلْقیمةُ الغِذائیَّةُ لِهذه الثّمرةِ عالیةٌ جِدّاً و فیها مَوادٌّ مختلفةٌ كالْأملاحِ مِنَ الْفوسفورِ والْحدیدِ و الْكالسیومِ.

ارزش غذایی این میوه خیلی بالاست و در آن موادّ مختلفی وجود دارد مانند موادّ معدنی از جمله فسفر و آهن و كلسیم .

اَلْقیمةُ  را اشتباه نخوانید . تلفظ فارسی قیمت نادرست است . قیمة هم وزن سیرت است.

﴿ فیهما فاكِهةٌ و...رُمّانٌ﴾             

در آن دو ،میوه و انار هست.

اَلرُّمّانُ غَنـﻰّبعُنْصرِ الْحَدیدِ. و هو ضَرورﻯٌّ لِتكْوینِ الْكُرَیّاتِ الْحَمراءِ.

انار سرشار از عنصر آهن است . و برای پیدایش گلبولهای قرمز ضروری است.

حتما می دانید کرة در عربی توپ است و کریات از ریشه همین کرة است .

﴿... رُطَباً جَنیّاً﴾

خرمای چیده شده              

هو أحدُ مُلوكِ الْفَواكِهِ الثَّلاثة: اَلْعِنَبِ و التِّینِ و الرُّطَبِ.

آن یكی از شاه میوه های سه گانه است: انگور و انجیر و خرما

اَلرُّطَبُ مع قَدَحٍ مِنَ اللَّبَنِ غِذاءٌ كامِلٌ.        

خرما همراه كاسه ای شیر غذایی كامل است.

امروزه دیگر به شیر خوردن لبن نمی گویند . نام امروزی شیر حلیب است

﴿... شجَرةٍ مُبارَكةٍ زَیْتونةٍ...﴾.           

درخت مبارك زیتون

كُلُّ ما فـﻰ شجرةِ الزَّیْتونِ من وَرَقٍ وَ ثَمَرٍ وَ زَیْتٍ  یَنْفَعُ النّاسَ.

هر چه در درخت زیتون هست. – از برگ و میوه و روغن- به مردم سود می رساند .

﴿... و بَصَلِها...﴾              

و پیاز آن

اَلأطبّاءُ یَسْتَعمِلونَ الْبَصَلَ فـﻰعِلاجِ بعضِ الأمراضِ و هو مفیدٌ لِتَطْهیرِ الْفَمِ مِنَ الْجَراثیمِ.

پزشكان پیاز را در درمان برخی بیماری ها به كار می برند و آن برای ضدّ عفونی كردن دهان از میكروب ها سودمند است .   

﴿...لَبَناً خالِصاً...﴾

شیر خالص

اَللَّبَنُ غِذاءٌ كاملٌ و علماءُ التَّغذیةِ یَعْتَبِرونَهُ أفْضَلَ الْموادِّ الغِذائیَّة.

شیر غذای كاملی است و دانشمندان تغذیه آن را بهترین موادّ غذایی به شمار می آورند .

افضل و احسن مترادفند  و هر دو به معنی بهترین هستند .

﴿...و عَدَسِها...﴾                      

  ... وعدس آن ...

هو غذاءٌ سهلُ الْهَضْمِ غنـﻰٌّ بالبُروتینِ.

آن غذایی آسانْ هضم و سرشار از پروتـﺌین است.

سهل و صعب متضاد هستند .

﴿...و فومِها...﴾            

 ... وسیر آن ...

ذَكَرَ الأطبّاءُ لِلثُّومِ أربَعینَ فائدةً طِبّیَّةً.

پزشكان چهل فایده پزشكی برای سیر ذكر كرده اند.

ثوم و فوم دو گونه از تلفظ یک کلمه هستند و هردو به معنی سیر می باشند. برخی این دو کلمه را مترادف می گیرند . اما به نظر من مترادف نیستند.

﴿... فیه شِفاءٌ لِلنّاسِ﴾            

 ... در آن برای مردم شفا وجود دارد .

فـﻰ الْعَسَلِ سَبْعونَ مادّةً مختلفةً مفیدةً و هو مُبیدٌ لِلْجَراثیمِ.

در عسل هفتاد مادّه مفید وجود دارد و نابود كننده میكروب هاست .

﴿... لَحْماً طَریّاً﴾

 ... گوشت تازه

السَّمكُ مِنَ الأطْعِمةِ الْمفیدةِ لِأمْراضِ الْقَلْبِ.       

ماهی از غذاهای مفید برای بیماری های قلب است .

و فیه عنصرُ الفوسفورِ و فیه منافعُ لِلنّاسِ.

و در آن عنصر فسفر وجود دارد و در آن سودهایی برای مردم هست .

درس نهم در ادامه مطلب

اَلدَّرسُ التّاسعُ

 

حُسنُ العاقبةِ   : نیک فرجامی

درس نهم                                

سعید: اَللهُ أكْبرُ!

سعید: الله اكبر

الإمام (ع): اَللهُ أكْبَرُ! فِیمَ تُكَبِّرُ؟ یا سَعیدْ!

امام: الله اكبر ! چرا «الله اكبر» می گویی ای سعید؟

سعید: هذه الكوفهُ تَبْدو مِن بعیدْ!

سعید : این شهر كوفه از دور نمایان است.

الحُرّ: ها أنا الحرُّ الرّیاحـﻰّ !

حر: هان این منم حرّ ریاحی !

الإمام (ع): أ علینا أم لَنا؟

امام: آیا علیه مایی یا با ماهستی؟

الحُرّ: بَلْ علیكَ !    حر : البته که علیه تو هستم .

سعید: كیفَ تَمْشـﻰ فـﻰ رِكابِ الظَّالمینْ ؟! كیفَ لا تُبْصِرُ نورَ الحَقِّ و النَّهْجَ الْمُبینْ؟!

سعید: چگونه در ركاب ستمگران راه می روی؟ چگونه نور حق و راه آشكار را نمی بینی؟

الإمام (ع): كُلُّكُمْ یَعْرِفُ أنّـﻰ طالبٌ إصلاحَ أمَّهْ، أفْسَدَتْها الطَّاغیهْ, حَكَمَتْها باغِیَهْ.

امام: همه شما می دانید كه من خواهان اصلاح امّتی هستم كه طاغوت آن را فاسد كرده و تجاوز كار بر آن حكومت كرده است .

الحُرّ: نَحْن عَطْشَی, یَابْنَ بنتِ الْمُصطَفی!

حر: ما تشنه ایم ای فرزند دختر مصطفی!

اَلإمام (ع) : وَزِّعوا الْماءَ علیهِم و علینا بالتَّساوﻯ و غداً یَأتـﻰ الْفَرَجْ.

امام: آب را به صورت مساوی بر ما و بر آنان تقسیم كنید و فردا پیروزی (گشایش) می آید.

الإمام (ع): حانَتِ الآنَ الصَّلاةُ, أ تُصَلّـﻰ بِرِجالِكْ؟

امام: الآن وقت نماز فرا رسید . آیا همراه مردانت نماز می خوانی؟

الحُرّ: بل نُصَلّـﻰ كُلُّنا خَلْفَكَ یا سِبْطَ الرَّسولْ.

حر: البته همه ما پشت سر تو نماز می خوانیم ای نوه دختری پیامبر.

الحُرّ: یا حسینُ بایعْ أنتَ أوتُسَلِّمْ!

ای حسین یا بیعت کن یا تسلیم می شوی.

الإمام (ع): أفلا أنتم بَعَثْتُم لـﻰ رَسائلْ... و صَرَخْتُمْ مِن مَظالِمْ...؟!

امام(ع): آیا شما نامه هایی برایم نفرستادید و از ستمگریها فریاد نزدید؟!

بُرَیر: لَعْنَةُ اللهِ علی مَنْ رَوَّعَ آلَ الرَّسول.

بریر: نفرین خدا بر هر كه خاندان پیامبر را ترسانده است.

الإمام (ع) : ربِّ فَاشْهَدْ : ... خَذَلونا! كَذَّبونا!

امام(ع): پروردگارا شاهد باش : ... ما را خوار كردند! ما را تكذیب كردند!

قد تَوكّلنا عَلیكَ, ربِّ فَاشْهَدْ : ظَلَمونا!

به تو توكّل كرده ایم، پروردگارا شاهد باش به ستم كردند!

لَمّا سَمِعَ الْحرُّ كلامَ الإمامِ (ع) أقْبَلَ عَلی الْقومِ...

وقتی حر سخن امام(ع) راشنید به طرف قوم روی آورد.

الحرّ: أ تُقاتِلْ أنتَ هذا الرَّجُلَ؟

حر: آیا تو با این مرد می جنگی؟

اِبنُ سَعْد: إﻯ... قِتالاً, سَتُشاهِدْ فیه إسقاطَ الرّؤوس!

ابن سعد: بله ... جنگ، به زودی انداختنِ سرها را در آن خواهی دید.

الحرّ یَقْتَرِبُ مِن الإمام (ع) و هو یَرتَعِدُ.

حر در حالی كه می لرزد به امام نزدیك می شود .

أیُّها الْحُرّ لِماذا تَرْتَعِدْ ؟! أنْتَ مِنْ أشْجَعِ أهلِ الْكوفَةِ!

ای حر چرا می لرزی؟! تو که  از شجاع ترین مردم كوفه هستی!

الحرّ : إنّنـﻰ شاهَدْتُ نفسـﻰ بین نارٍ و نَعیمْ .

حر: من خودم را میان آتش و بهشت دیدم.

ثُمَّ جاء الْحرُّ نحوَ الإمام (ع) نادِماً:

سپس حر با پشیمانی به سوی امام(ع) آمد:

یا إلَهـﻰ إنّنـﻰ رَوَّعتُ أبناءَ الرَّسولْ!

ای خدای من، به راستی كه من فرزندان پیامبر را ترساندم.

فَلِذا أطْلُبُ منكَ الْمغفِرهْ و أریدُ المَعْذَرهْ !

پس من از تو آمرزش می خواهم و معذرت می خواهم.

إنّهُ سِبْطُ النّبـﻰّ, إنّه عینُ علـﻰّ.

او نوه پیامبر است. او مانند علی است.

هَل تَرَی لـﻰ یا إلهـﻰ تَوبةً  ؟!

آیا ای خدای من برایم توبه ای می بینی؟!

سَمِعَ الإمامُ (ع) نِداءَهُ و قال:

امام(ع) صدای او را شنید وگفت:

عادَ - وَاللهِ – فَتانا الْحُرّ حرًّا...

به خدا قسم كه جوان آزرده ی ما حر آزاده برگشت.

 

     عَیِّن الصَّحیحَ أو الْخطأ فـﻰ العباراتِ التالیةِ  :

درست یا نادرست را در عبارتهای آمده معیّن كنید:

   1 – قَصَدَ الإمامُ (ع) بِحَركَتِهِ, إصْلاحَ أمّةِ رسولِ الله (ص).

  1-  امام با حركت خود، قصد داشت امّت رسول الله (ص) را اصلاح كند.

   2 – إنَّ اللهَ قد قَبِلَ توبَةَ «حُرٍّ».

   2- خدا توبه حر را قبول كرد .

   3 – وَصَلَتْ قافِلَةُ الإمام (ع) إلی الكوفَةِ.

   3- كاروان امام(ع) به كوفه رسید.

   4 – ما أرْسَل أهلُ الكوفةِ الرّسائلَ لِدَعوةِ الإمام (ع).

   4- اهل كوفه برای دعوت امام(ع) نامه ها نفرستادند.


نویسنده : سپهر داورپناه
تاریخ :پنجشنبه 10 اسفند 1391
نظرات
می توانید دیدگاه خود را بنویسید
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
 
درباره ما
این سایت برای افراد درس خوان تهیه شده که شامل بهترین نکات می باشد.
امیدوارم از این سایت نهایت استفاده را بکنید.
عربی را فرا بگیرید
یاد بگیرید 20 بگیرید.
مدیر سایت عربیک تیچ
مدیر وب سایت : سپهر داورپناه
صفحات
برچسب ها
پیوندهای روزانه
آرشیو مطالب